Oorzaken

Het is niet bekend waarom mensen met BDD zichzelf anders zien dan anderen. In Nederland wordt Body Dysmorphic Disorder vertaalt met ‘Stoornis in de lichaamsbeleving’ of ‘Ingebeelde lelijkheid’. Wat hieraan opvalt is dat er daarbij wordt uitgegaan dat een persoon met BDD iets anders ziet dan anderen, en daarom dus een stoornis heeft en zich iets inbeeld. Hierbij wordt de interpretatie van wat iemand ziet buiten beschouwing gelaten. Wat mensen mooi of lelijk vinden heeft bijvoorbeeld ook te maken met associaties en waarden die ze ergens bij hebben. Dit discussiepunt is terug te vinden in het boekThe Broken Mirrorwaarin Dr. Phillips schrijft ‘Do they see what other people see but interpret it differently, considering the body part unattractive when others don’t? Or do they actually see the body part differently? The question isn’t so mush whether the defect is ‘real’ versus ‘imagined’, but rather why is it that people with BDD perceive their appearance differently than other people do.’ (Phillips, K. 2005, p 28.) BDD-patienten hebben mogelijk een afwijkende perceptie: een soort extra antenne voor esthetische details of juist het ontbreken van een beschermende roze bril die de waarneming van de details verzacht. Meer informatie over een mogelijk verhoogd esthetisch gevoel: Aesthetic occupation or education in BDD  D.Veale M.Ennis C.Lambrou

Over de oorzaken van BDD is nog relatief weinig bekend. Waarschijnlijk ligt de oorzaak in een combinatie van biologisch, psychologische en sociologische factoren. Er zijn verschillende familie en tweelingstudies die het belang van genetische factoren in het ontstaan van BDD onderstrepen. Mensen zouden dus een aanleg voor de stoornis kunnen hebben, waarbij biologische factoren als genen, neurotransmitters, evolutie of bepaalde hersengebieden een rol spelen. Bij BDD-patienten gaat het vaak om een tekort aan de neurotransmitter serotonine. In combinatie met omstandigheden zoals gepest worden, kritische opvoeding, negatief zelfbeeld of invloed vanuit de cultuur en media kan de stoornis in gang gezet worden.Waarom onvrede met het uiterlijk bij sommige mensen doorschiet naar een obsessie, is nog niet helemaal duidelijk. Deskundigen vermoeden dat bij BDD-patiënten al op jonge leeftijd een negatief beeld van hun lichaam is ontstaan, dat vervolgens in de puberteit verandert in aversie en uiteindelijk in afkeer. Dat negatieve beeld kan veroorzaakt zijn door kindermishandeling en seksueel misbruik, maar ook door aanhoudende minachting en pesterijen.

Symptomen

Body Dysmorphic Disorder is bij elk persoon weer anders. De een kan er aan onderdoor gaan, aan een ander merk je niets. De een is geobsedeerd door een lichaamsdeel, een ander door meerdere, en weer een ander kan ook een hekel hebben aan zijn of haar stemgeluid of manier van bewegen. Ook het gedrag verschilt. Zo zal de een alle spiegels uit zijn huis verwijderen, terwijl een ander zichzelf in elke weerspiegeling wil checken. Uiteindelijk maakt ieder persoon zich zorgen om zijn of haar verschijning omdat deze volgens hen zelf niet goed, lelijk, onaantrekkelijk, walgelijk of monsterlijk is. Hierdoor ondervinden ze allemaal een beperking in hun leven. Er zijn een aantal checklists geschreven om in kaart te kunnen brengen of iemand BDD heeft. Op internet zijn deze te vinden, bijvoorbeeld op stopjeangst.nl. Deze site is geschreven voor jongeren en bied veel informatie en verhalen over onder andere angst, fobie en BDD. Op de site ......zijn nog een aantal vragenlijsten te vinden zoals die van het AMC op wetenschap24.nl. Er zijn drie vragenlijsten die veel gebruikt worden om de stoornis vast te stellen, waarvan een internationale versie geschreven door de psychiater Katherine A. Phillips. Deze vragenlijsten kunnen worden gebruikt om de symptomen in kaart te brengen en een inschatting te maken.

  • Andere veelvoorkomende symptomen zijn: - het uren per dag denken aan het uiterlijk, - het camoufleren van lichaamsdelen die lelijk gevonden worden, - plukken aan de huid, - haar blijven stijlen, - make-up aanbrengen in een ritueel, - angstig of verlegen zijn in het bijzijn van anderen, - veel lezen over het lelijk gevonden lichaamsdeel en geen genoegen nemen met wat dokters en specialisten zeggen.